Berichten

Roodgloeiend glas

Dat is wat ik vorige week in mijn handen had terwijl ik voor de eerste keer in mijn leven zelf kennis maakte met het ambacht glasblazen.Heet was het – mijn voorhoofd en borst begonnen te gloeien – terwijl de brander met grote kracht het glas in mijn handen verhitte.

Volgens Wikipedia ontwikkelden de Syriërs rond het begin van onze jaartelling de glasblaaskunst. Sindsdien heeft het principe nauwelijks meer veranderingen ondergaan. Glas is samengesteld uit zand, soda en kalk. Glasblazen aan een brander gebeurt door ronde glazen buizen in de vlam van een gasbrander te houden. Wanneer de temperatuur juist is ga je beheerst lucht in de buis blazen, terwijl je rustig en regelmatig de buis blijft draaien.

Dit klinkt vrij gemakkelijk maar een verkeerde of onregelmatige draaibeweging kan al snel voor mislukkingen zorgen. Ook is het belangrijk dat het glas overal een gelijke dikte heeft. Geen wonder dat er speciale opleidingen voor glasblazers bestaan.

In Marokko werd een andere methode gebruikt zoals je hier kunt zien in het fimpje:

Glasblazen aan de oven is een techniek waarbij met een blaaspijp vloeibaar en gloeiend glas uit een oven gehaald wordt. Al draaiende wordt het glas op de pijp gecentreerd.

Door de pijp wordt lucht geblazen waardoor het object zich tot een specifieke vorm zet. Tijdens het vormen van het object mag het niet stilgehouden worden. De glasblazer zal de pijp constant moeten ronddraaien om te voorkomen dat het glas één richting uitzakt.
Het ambachtelijke glaswerk kenmerkt zich door zijn de bellen, blazen, golvingen en “fouten” in het glas.

Nadat ik in Marokko de glasblazers hun werk had zien doen vond ik dat het prachtige handgeblazen glas in de collectie van Fair Fabrics thuishoorde.

We zijn momenteel in gesprek met een fairtrade coöperatie over de mogelijkheden om glas in onze collectie op te nemen. Heeft u specifieke wensen of (bedrijfs)vragen, dan kunt u contact met ons opnemen.

Ook wilde ik zelf ondervinden hoe moeilijk deze eeuwenoude techniek is dus volgde ik een workshop glasblazen. Geweldig maar ontzettend moeilijk:

Toeval

Afgelopen werkreis naar Marokko bezochten we ook een dorp waar meerdere actieve coöperaties zijn gevestigd. Met twee daarvan  Lees meer

Bijzonder werk

Na 1 dag reizen in Marokko: “Geweldig, en dit is gewoon jullie werk!”. Ja, dit is gewoon ons werk. Niet gewoon. Maar bijzonder. En soms is het goed als iemand ons dat nog even duidelijk zegt.

Het eerste coöperatie van onze roadtrip bevind zich in de Midden Atlas, een paar uur ten zuiden van koningsstad Fes. Ondanks dat we waren ingesteld op een warme en gastvrije ontvangst, werden we toch weer overvallen. Het is lastig over te brengen hoe dat precies voelt, maar als je je op de eerste avond bij mensen thuis zo prettig en op je gemak voelt dan is dat veelzeggend. Los van het feit dat er voortdurend allerlei lekkernijen uit de keuken aan ons werden geserveerd voelden we ons niet als buitenlandse gasten, maar als familie ontvangen. De vanzelfsprekendheid waarmee alles verliep en waar wij ons – overigens zonder problemen – volledig aan over gaven. Lees meer

Reis

De reis is geboekt! Fair Fabrics gaat over een paar maanden naar Sri Lanka. Op zoek naar mooie coöperaties, interessante organisaties en bijzondere producten.

Wat brengen de lokale ambachten en kunnen we samen iets moois gaan ontwikkelen voor de nieuwe collectie? En waar kan de ideale vorm precies worden ontdekt die past bij de samenwerking? Welk materiaal, soort product, en welke techniek.

Lees meer

De eerste straal licht

De eerste straal licht die de duisternis van de nacht verandert in dageraad

Dit is de naam van de coöperatie die diep verborgen ligt in de Hoge Altas van Marokko. Hij is opgericht in 2009 om de vrouwen in het dorpje een betere toekomst te bieden.

Met slechts een paar foto’s die ik her en der op internet vond ging ik op zoek naar de coöperatie die mij aantrok omdat ze al hun producten kleuren met kruiden en bloemen uit de bergen. Ze creëren daardoor een hele specifieke en bijzondere kleurstelling in hun handgeweven tapijten.

Lees meer

Winkel

En daar sta je dan met je tapijten in de winkel. Is dit nou wat ik wilde? Was het mij hier om te doen? Eigenlijk ben ik al tevreden als ik de dames in Marokko blij heb gemaakt. Maar zo werkt de wereld natuurlijk niet.

Vrienden zeggen vaak dat ze het mooi vinden wat ik doe. De wereld een klein beetje beter maken en mensen helpen. En dat ben ik natuurlijk met ze eens. Ik word er zelf ook blij van. Maar iedereen wordt pas echt tevreden als ik terug ga naar Marokko om de collectie aan te vullen, omdat ik zoveel heb verkocht. Maar dat gaat niet vanzelf.

Lees meer